ks. Ireneusz 887 777 901
Księża Wikariusze
ks. Norbert Ostanek 573 887 060
ks. Robert Kowalski 22 774 44 64
Niedziela:
7.30, 9.00, 10.30
12.00 (z udziałem dzieci)
13.15
18.00
W tygodniu:
7.00
15.00 (piątki)
17.00 (tylko w roku szkolnym)
18.00
W roku szkolnym jest otwarta:
Poniedziałek: godz. 18.00 -19.00
Wtorek-czwartek: godz. 16.00 – 17.00
Sobota – godz. 8.30 – 10.00.
W wakacje (od 23 czerwca do 30 września 2025 r.) jest otwarta:
Poniedziałek-czwartek: godz. 16.00-17.00
Sobota – godz. 8.30-10.00
Tablica dla rodziców
Dekret o odwołaniu dyspensy od obowiązku uczestnictwa w niedzielnej i świątecznej Mszy Świętej
Nr 1381/BD/2021
Warszawa, dn. 16 czerwca 2021 r.
D E K R E T
Mając na względzie aktualną sytuację epidemiczną, obowiązujące przepisy państwowe oraz postanowienia biskupów obecnych na 389. Zebraniu Plenarnym Konferencji Episkopatu Polski w Kalwarii Zebrzydowskiej, zgodnie z kan. 87 § 1 i kan. 1248 § 2 Kodeksu Prawa Kanonicznego, niniejszym z dniem 19 czerwca 2021 r. odwołuję udzieloną dnia 12 marca 2020 r. ogólną dyspensę od obowiązku uczestnictwa we Mszy Świętej w niedzielę i święta nakazane.
Powyższe odwołanie dyspensy ogólnej oznacza, że wierni są ponownie zobowiązani do uczestniczenia we Mszy Świętej niedzielnej oraz świątecznej. Osoby, które z powodu choroby, niesprawności lub innej ważnej przyczyny nie mogą wziąć udziału w Eucharystii, powinny dołożyć starań, aby – m.in przez lekturę czytań i modlitw mszalnych przewidzianych na dany dzień – wzbudzić w sobie pragnienie Eucharystii (por. Dies Domini, 54).
Eucharystia jest centrum życia Kościoła i to w niej zawiera się całe Jego duchowe dobro, dlatego proszę, aby nasz udział we Mszy Świętej był nie tylko wypełnieniem obowiązku wynikającego z przykazań, lecz także pełnym miłości spotkaniem z Jezusem Chrystusem – Lekarzem naszych dusz i ciał.
+ Romuald Kamiński
Biskup Warszawsko-Praski
Kto spożywa moje Ciało i pije moją Krew, ma życie wieczne, a Ja go wskrzeszę w dniu ostatecznym. Ciało moje jest prawdziwym pokarmem, a Krew moja jest prawdziwym napojem. Kto spożywa moje Ciało i Krew moją pije, trwa we Mnie, a Ja w nim. Jak Mnie posłał żyjący Ojciec, a Ja żyję przez Ojca, tak i ten, kto Mnie spożywa, będzie żył przeze Mnie.
J 6, 54-57
Cóż bowiem za korzyść odniesie człowiek, choćby cały świat zyskał, a na swej duszy szkodę poniósł? Albo co da człowiek w zamian za swoją duszę?
– to słowa Pana Jezusa o Jego darze prawdziwej, rzeczywistej, substancjalnej czyli z Ciałem, Krwią, duszą i Bóstwem obecności w postaciach Eucharystycznych.
Św. Jan Paweł II pisał: „Gdy Kościół sprawuje Eucharystię, pamiątkę śmierci i zmartwychwstania swojego Pana, to centralne wydarzenie zbawienia staje się rzeczywiście obecne i « dokonuje się dzieło naszego Odkupienia ».Ofiara ta ma do tego stopnia decydujące znaczenie dla zbawienia rodzaju ludzkiego, że Jezus złożył ją i wrócił do Ojca, dopiero wtedy, gdy zostawił nam środek umożliwiający uczestnictwo w niej, tak jakbyśmy byli w niej obecni. W ten sposób każdy wierny może w niej uczestniczyć i korzystać z jej niewyczerpanych owoców. Oto wiara, którą przez wieki żyły całe pokolenia chrześcijan. Tę wiarę Magisterium Kościoła nieustannie potwierdzało z radosną wdzięcznością za nieoceniony dar. Pragnę raz jeszcze przypomnieć tę prawdę, drodzy Bracia i Siostry, adorując razem z wami tę tajemnicę: tajemnicę wielką, tajemnicę miłosierdzia. Cóż większego Jezus mógł uczynić dla nas?
Prawdziwie, w Eucharystii objawia nam miłość, która posuwa się « aż do końca » (por. J13,1) – miłość, która nie zna miary.” Jan Paweł II, Encyklika o Eucharystii w życiu Kościoła, 11.
Zachęcam i zapraszam do uczestniczenia w niedzielnej Eucharystii – to nasz wielki przywilej, ale i obowiązek (Przykazania kościelne – konsekwencja III Przykazanie Dekalogu. To realna obecność Zbawiciela, nasza moc i nadzieja.
– ks. Ireneusz, proboszcz.
Życie fizyczne się kiedyś zakończy, a po nim…
Cóż bowiem za korzyść odniesie człowiek, choćby cały świat zyskał, a na swej duszy szkodę poniósł? Albo co da człowiek w zamian za swoją duszę?
Mt 16,26
Chrześcijanie nie różnią się od innych ludzi ani miejscem zamieszkania, ani językiem, ani strojem. Nie mają bowiem własnych miast, nie posługują się jakimś niezwykłym dialektem, ich sposób życia...
Kim jesteśmy w świecie? – tekst z II/III wieku po narodzeniu Chrystusa
Nasze Media
